Smelten bij de beenhouwer.

Gisteren, 18.05u, bij de beenhouwer. Ruben en ik stappen binnen om vlees te kopen voor bij het avondeten. Oma had voor ons al broccolipuree gemaakt, daar past wel een ardeens hamburgertje bij, dacht ik zo. Ruben houdt mijn hand goed vast, er is wel wat volk. 'Veel volk vinden wij niet erg he mama', zegt Ruben. 'Neen schatteke, dat geeft niet', zeg ik terug. 'Mama, zijn al die mensen nog voor ons?' vraagt Ruben terwijl hij in mijn hand knijpt. 'Ja, allemaal voor ons', zeg ik. 'Mama, jij bent mijn allerbeste vriend', zegt Ruben. 'En jij de mijne' fluister ik in zijn oor, terwijl ik in zijn hand knijp. Daar en toen, ben ik gesmolten van geluk.