Geval van verwaarlozing.

Deze blogsite is volledig verwaarloosd én bovendien voel ik me daar nog schuldig over ook. Noem het een megagigantische writersblock of noem het gebrek aan tijd, maar het resultaat blijft hetzelfde. Geen woord online, niks, njet, nada. En het ergste van al, ik zou bij god nog altijd niet weten wat mee te delen op mijn prikbord behalve dan dat:

• ik me al rot geamuseerd heb tijdens de vakantie(s) met de jongens
• het zalig is om vakantie te hebben bij prachtig weer (en wat is het al fantastisch mooi weer gweest, seg!)
• Ruben al enkele maanden zonder wieltjes fietst en meteen een trapje hoger op de fietsenladder geklommen is (oh boy, wat wordt hij groot)
• Aron 'kieke' kan zeggen
• er twee megagrote houten kasteeltorens in onze tuin staan te pronken en dat er al menig ridders, piraten, draken en vijanden op bezoek geweest zijn
• Ruben en Aron trotse eigenaars geworden zijn van een jeep (op batterijen) waar ze zelf kunnen inzitten en mee rijden (vooruit én achteruit!)
• bovenvermelde jongens verwend worden... (ik weet het, ik weet het)
• en dat ons terras half af is (met dank aan manlief en schoonvaderlief).

Dit gezegd zijnde brengt het mijn blog meteen in een 'iets mindere staat van verwaarlozing'. Maar het blijft verwaarlozing, dat wel.

Dus, sorry daarvoor.

(Maar euh, niet echt, ha!)