Gewoon mag ook!

Eindelijk, ze zijn er weer, die zalige zeemzoete pasfoto's van vroeger. In dit digitale tijdperk krijg je pasfoto's eerst al per mail toegestuurd en volgt de papieren afdruk in een kartonnen, op voorhand uitgesneden fotomapje. Maar dat heeft helemaal geen belang. Het gaat om de foto met je kind erop. Onbewerkt. Niet bijgekleurd, onbewegend, kaarsrecht. Lichtjes smalend, beetje gegeneerd en eigenlijk niet zo heel naturel. Je eigen kind, met een geforceerde glimlach, omdat het moet. Het is eens iets anders. En het brengt meteen je eigen afgemeten smoeltjeswerk terug ter herinnering. Ik kan de mijne nog zo voor de geest halen, stuk voor stuk, van ieder schooljaar. Online in mijn hoofd, offline in de herinneringenbox.

En nu heb ik ze, de zeemzoete smoeltjes van mijn zoontjes. In mijn portefeuille, altijd op zak.
Zalig toch?