Omdat ik... moedervlekken heb! Nou?
"Mama, JIJ mag in het water, maar dan ZONDER je moedervlekken". Ik kon 'mijn eigen moedervlekken' niet geloven! Ik zou beginnen wrijven zijn, om ze eraf te krijgen, om toch maar in dat water te kunnen. Ik herpakte me en vroeg: "En waarom mijnheerke?" Weet je wat hij zegt: "Omdat het water dan bruin wordt".
Tja, ik kan er nu eenmaal niet aan doen dat mijn eigen mama me ook die bruine stipjes geschonken heeft. Het wordt gewoon doorgegeven. In het begin heb je ze niet en dan verschijnen ze... eerst lichtjes om zich dan permanent op je huid vast te hechten, in een wild patroontje.
Dus ik zeg: "Aronneke, moedervlekjes hebben is helemaal niet erg, da's juist zo mooi, niemand heeft dezelfde en jij gaat er later ook krijgen, van die hele coole". "Ik krijg geen moedervlekken, ah neen, ik krijg ARONVLEKKEN", aldus dat kleine onbevlekte jochie!
Discussie afgerond... dacht ik.
Gisteren bij het slapengaan: "Mama, JIJ mag me kussen, maar dan ZONDER je moedervlekken". Ik dacht... hier gaan we wéér! Ik zei: "Weet je wat, blankeman, zoek een plekje, tussen mijn vlekjes en geef daar eens een dikke slaapwelzoen".
En ik zie hoe zijn ogen elke vierkante centimeter van mijn gezicht en hals onderzoeken om uiteindelijk in mijn haar een nachtzoen te geven. Kereltje speelt safe, mij niet gelaten!
Maar wat hij nog niet gezien heeft... en ik wel, is... dat hij ook gespot is! Drie schattige bruine stipjes op voet, been en arm. Als hij mij onderzoekt, mag ik hem ook onderzoeken. Tijdens zijn slaap. Hij zal binnenkort die coole ARONVLEKKEN wel ontdekken.
Ben benieuwd wat hij dan nog te zeggen heeft. Huh!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten