Vanavond komt er een einde aan anderhalf jaar vaat afwassen. Vanavond lacht een gloednieuwe afwasmachine mij vanonder het aanrecht toe. Met open mond (valdeur) en glimmende tanden (rekjes).
Gedaan met warm water dat té heet is om al te beginnen of met warm water dat na een paar uur vreselijk koud geworden is. Gedaan met te veel of te weinig schuim.
Gedaan met stapels borden en glazen en hoopjes bestek die smeken om manueel proper gemaakt te worden.
Anderzijds ga ik het wel missen. Ik kon er bij momenten, als het ware zelfs rustig van worden en ik moet toegeven dat ik de afwas zelfs nooit lang liet staan. Ik had geen kastje om alles in weg te proppen en geen behoefte om de afwasstruisvogelpolitiek toe te passen.
Ik vloog er meestal meteen in.
Het is dus met een gemengd gevoel dat ik straks de nieuwe vaatwasser laat installeren. En de oude die er anderhalf jaar nogal vrij defect en gepensioneerd bij stond, laat weghalen.
Maar ik ga niet treuren en echt niet met de handen in het haar zitten. Ik weet al wat ik ga doen: luisteren en genieten van het zalig zachte geluid van mijn nieuwe Zanussi se!
En terwijl strijken.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten